Sztuka autoprezentacji nie należy do najłatwiejszych i zdecydowanie nie każdy może być w niej mistrzem. Zwłaszcza jeżeli rozmowie tej towarzyszy spory stres, ponieważ nierzadko dostanie pracy to nasze „być albo nie być”. W poprzednich artykułach udzieliliśmy Wam już kilku wskazówek odnośnie tego co i w jaki sposób mówić, dlatego też w tym miejscu przejdziemy do ćwiczeń praktycznych.
Na pierwszy rzut oka rozwiązanie to może wydawać się nieco śmieszne, ale naprawdę dobrym sposobem jest przećwiczenie naszego wystąpienia przed lustrem, nagranie go na video lub zainscenizowanie takiej rozmowy z kimś z naszych znajomych. Koniecznie w pozycji siedzącej, ponieważ właśnie w takich warunkach będziemy się prezentować podczas rozmowy. Naturalnie, połączenie wszystkich tych trzech czynników również jest dobrym pomysłem. W ten sposób będziemy mogli zwrócić uwagę na rzeczy, których wcześniej nie dostrzegaliśmy, co z kolei pozwoli nam je wyeliminować oraz pomoże w oswojeniu uczucia stresu, który z całą pewnością będzie nam towarzyszył w trakcie rozmowy.

Lustro jest świetnym narzędziem do ćwiczeń

Ćwicząc w ten sposób można również przećwiczyć gesty, które sprawią, że nasze wypowiedzi będą brzmiały bardziej przekonująco i przez to – wiarygodnie. Nie chodzi o to, że mamy wymachiwać rękami jak raperzy na koncertach. Mamy tu na myśli szereg plastycznych gestów, dzięki którym zasugerujemy naszemu pracodawcy, że naprawdę wiemy, o czym mówimy. Brak jakichkolwiek gestów sprawi bowiem, że nasza kandydatura zostanie odebrana jako statyczna, innymi słowy – zostaniemy kandydatem niewykazującym inicjatywy.
Jeżeli naprawdę nie mamy pomysłu na to, co zrobić z rękami, powinniśmy zostawić je luźno na udach. W ten sposób unikniemy postawy zamkniętej (np. ręce skrzyżowane na klatce piersiowej). Jeżeli zdecydujemy się gestykulować, z pewnością znajdziemy w internecie kilka wskazówek odnośnie tego, jak to robić, aby nie przesadzić.
Życzymy owocnych ćwiczeń i przede wszystkim – powodzenia!

Odpowiednia gestykulacja może nam pomóc

Skoro dokonaliśmy już, wcześniej wspomnianego, zestawienia naszych umiejętności z wymaganiami na stanowisko, o które się ubiegamy, kolejnym krokiem powinno być faktyczne przećwiczenie kwestii i zaznajomienie się z podstawowymi technikami autoprezentacji. W końcu, jak ktoś kiedyś słusznie zauważył – pierwsze wrażenie robi się tylko raz.
Niezależnie od tego, jak banalnie to brzmi, już pierwsze sekundy mogą w mniejszym lub większym stopniu zaważyć o ewentualnej decyzji pracodawcy. W tej kwestii eksperci z branży rekrutacyjnej są zgodni – najlepszym połączeniem jest zauważalny optymizm, umiejętność przejrzystego formułowania myśli oraz umiarkowana(!) pewność siebie i własnych umiejętności. Tyle jeśli chodzi o cechy charakteru. A co z niewerbalnymi środkami wyrazu?
Wierzcie lub nie, ale doświadczeni rekruterzy wiedzą wszystko o mowie ciała. Drobne, nawet pozornie niezauważalne gesty są w stanie ujawnić, że nie mówimy prawdy lub, że staramy się coś ukryć. Pierwsza i jednocześnie najważniejszą zasada brzmi – trzymaj ręcę z dala od swojej twarzy! Nerwowe drapanie się w głowę, szyję, uszy czy policzek to podstawowe błędy zwracające uwagę rekruterów. Jeżeli zobaczą, że wykonujesz któryś z tych gestów w trakcie odpowiedzi na pytanie, domyślą się, że masz coś do ukrycia lub, że po prostu kłamiesz. Wówczas będą drążyć dany temat, aż upewnią się, że się nie mylili. Uwierzcie – oni naprawdę wiedzą jak to robić.

Mimowolne dotykanie twarzy zdradza nasze myśli

Kolejną sprawą jest ton naszego głosu. Specjaliści twierdzą, że wyższe tony (poza tym, że są nieprzyjemne dla ucha) często wskazują na zdenerwowanie rozmówcy. Podobnie rzecz się ma w przypadku zbyt szybkiego mówienia. W trakcie rozmowy kwalifikacyjnej powinniśmy więc mówić w tempie umiarkowanym, odpowiadając na pytania precyzyjnie i jednoznacznie. Jeżeli obawiamy się, że nasza odpowiedź była zbyt krótka, możemy spytać naszego rozmówcę, czy w jego odczuciu jest ona wystarczająca.

Niepewność, zdenerwowanie są łatwe do odczytania

W dzisiejszych czasach, jeżeli ubiegamy się o jakiekolwiek stanowisko, naturalnie zaczynamy od wysłania naszego CV i ewentualnie – listu motywacyjnego. Potem pozostaje nam jedynie czekanie na e-mail lub telefon od potencjalnego pracodawcy, który najprawdopodobniej zaprosi nas wówczas na rozmowę kwalifikacyjną. I tu pojawia się pytanie – jak właściwie powinniśmy się zachowywać podczas takiej rozmowy i w jaki sposób możemy się do niej przygotować?
Przede wszystkim, w momencie rozpoczęcia przygotowań powinniśmy mieć przed oczami zarówno nasze CV wraz z listem motywacyjnym, jak i ofertę pracy na stanowisko, na które aplikujemy. Dobrą metodą jest zakreślanie kolorowym markerem kluczowych punktów, np. z listy wymagań niezbędnych do pracy na tym stanowisku. W calym tym procesie chodzi o to, żeby nasze wykształcenie i doświadczenie zawodowe były jak najbardziej zbieżne z oczekiwaniami naszego pracodawcy. Nawet jeżeli niektóre kwestie nie pokrywają się z nimi w stu procentach, możemy przygotować serię mini-wypowiedzi, dzięki którym nasza kandydatura wyda się pracodawcy bardziej adekwatna.

Oferta pracy

Jest to technika szczegolnie przydatna w przypadku, kiedy aplikujemy na stanowisko, które jest (minimalnie) powyżej naszych możliwości. Jeżeli np. pracodawca wymaga znajomości języka niemieckiego, z którym ostatni kontakt mieliśmy w liceum, to z pewnością pojawi się pytanie o stopień znajomości tego języka. Wówczas, zamiast odpowiadać, że znamy go dość kiepsko, możemy np. stwierdzić, że z uwagi na brak możliwości wykorzytania tego języka na co dzień, znajomość uległa małemu zatarciu, ale jeżeli zajdzie taka konieczność – możemy szybko odświeżyć jego znajomość.

Pracodawca

Pamiętajmy jednak, że skoro pracodawca zdecydował się zaprosić nas na rozmowę kwalifikacyjną, oznacza to, że w jego oczach jesteśmy kandydatem godnym przynajmniej otrzymania szansy na osobiste zaprezentowanie się. Wszystko zależy więc od tego, jak wypadniemy podczas rozmowy.